Strona główna
Inaugurujemy naszą internetowĄ bibliotekę. W planach - książki Anny Kajtochowej W wersji elektronicznej. Na razie mamy dwa tytuły związane z Poetką: "Wspomnienia i polemiki" Jacka Kajtocha i "Listy do skały" Anny Kapusty (Ostatnia książka zredagowana przez Annę Kajtochową).E-BIBLIOTEKA jest tutaj >>>> [dodane: 17 V 2012]
dlaczego Anno z wiosną spotkania nie czekasz zima powędruje daleko dlaczego Kochana dlaczego [...] Wiersz Hanny Wietrzny, który powstał rok temu, teraz przedstawiamy tutaj przedstawiamy tutaj >>>> [dodane: 17 V 2012]
"Listy do skały" Anny Kapusty, ostatnia książka redagowana przez Annę Kajtochową, otrzymały niedawno rekomendację Stowarzyszenia Nowej Psychologii. ![]() [dodane: 26 IV 2012] Wieczór pamięci Anny Kajtochowej (22 marca 2012) 22 marca w Osiedlowym Domu Kultury Wola Duchacka Wschód w Krakowie odbyło się spotkanie poświęcone pamięci zmarłej rok temu poetki Anny Kajtochowej. Licznie przybyli poeci, przyjaciele, sympatycy twórczości autorki „Cienia Ozyrysa” i stali bywalcy Klubu Kultury prowadzonego przez. Był obecny gość honorowy - mąż Poetki, dr Jacek Kajtoch, w towarzystwie synowej. Relacja autorstwa Ireny Kaczmarczyk >>>>
zwykle nie udzielałaś porad słuchałaś i uśmiechałaś się dyskretnie do własnych myśli "Pożegnanie" i "Świetlisty eter" to dwa nowe wiersze poświęcone Annie Kajtochowej >>>> Wieczór pamięci Anny Kajtochowej odbędzie się w czwartek 22 marca o godz. 18.00 w Osiedlowym Klubie Kultury przy ul. Malborskiej 98 w Krakowie. Na wieczór złoży się przypomnienie ostatnich miesięcy życia Anny Kajtochowej (obraz i słowo) oraz prezentacja lubionych wierszy Poetki i niepublikowanych jeszcze utworów Jej poświęconych. W spotkaniu udział weźmie Jacek Kajtoch, pokaz zdjęć archiwalnych przedstawi Andrzej Walter; oprawa muzyczna Joanna Dowhyluk-Berniak i Piotr Berniak. Dokładnie w pierwszą rocznicę śmierci, 19 marca o godz. 18.00, w kościele pw. św. Stanisława Kostki przy ul. Konfederackiej 6 na Dębnikach odbędzie się msza św. za spokój duszy Anny Kajtochowej.
Wiersz poetyckiej córki Dumna jestem, że byłam „córką poetycką” Pani Ani, pisze Katarzyna Rodziewicz i przesyła wiersz „W podróży z Anną”. Ten utwór oraz dwa wiersze, Bogusława Nowalińskiego i Ryszarda "Sidora" Sidorkiewicza, znalezione podczas lektury almanachu „VII Bronowicki Karnawał Literacki”, można przeczytać tutaj >>>> VII Bronowicki Karnawał Literacki poświęcony Annie Kajtochowej VII Bronowicki Karnawał Literacki odbył się 18 lutego 2012 r. w Krakowie. Tegorocznemu Karnawałowi patronowała Anna Kajtochowa: Karnawał to czas radości płynącej z nadziei na dobry kolejny rok. Niech ta nadzieja nam towarzyszy, choć nastrój mąci łza wspomnienia po odeszłej w błękitny Ani Kajtochowej. Postać to szczególna – spod Jej artystycznych skrzydeł wiele twórczych wyfrunęło piskląt. Ale sama – choć naznaczona cierpieniem choroby – emanowała energią i młodzieńczością. Jej osoba i twórczość towarzyszyły Karnawałom od początku. Zatem poświęćmy tę edycję Jej pamięci właśnie. Ania z pewnością kontenta będzie, że właśnie poezją, właśnie przyjaznym spotkaniem hołd jej składamy. Uśmiechnij się, Aniu, jesteś i będziesz z nami. Maciej Naglicki we wstępie do antologii VII Bronowicki Karnawał Literacki W almanachu wydanym z okazji Karnawału znalazły się 3 wiersze: Signum temporis, *** [inc. zaraz będzie listopad], *** [inc. niektóre winy]* ![]() ![]() ![]()
*VII Bronowicki Karnawał Literacki : [Mydlniki 2012] / red. Józef Janczewski, Maciej Naglicki, Ryszard Żak. - Kraków : Wydaw. Dworek Białoprądnicki 2012. – S. 47-49 Hasło "Kajtochowa Anna" znalazło się w wydanym niedawno pierwszy tomie słownika "Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku". Opracowane pod red. Alicji Szałagan wydawnictwo jest kontynuacją 9-tomowego słownika Współcześni polscy pisarze i badacze literatury". Każde hasło zawiera biogram autora, bibliografię podmiotową (twórczość, przekłady, prace redakcyjne)i bibliografię przedmiotową (opracowania w wyborze). Autorką hasła poświęconego Annie Kajtochowej jest Ewa Głębicka. ![]() ![]() *Polscy pisarze i badacze literatury przełomu XX i XXI wieku : słownik biobibliograficzny / oprac zespół pod red. Alicji Szałagan. T. 1. - Warszawa IBL PAN, 2011. - S.110-115 : Kajtochowa Anna / [oprac.] Ewa Głębicka 5 stycznia 2012 r.Literat Krakowski nr 3 -2010 / nr 4 - 2011 W najnowszym numerze pisma Krakowskiego Oddziału Związku Literatów Polskich napisany w kwietniu 2010 r. tekst Anny Kajtochowej poświęcony twórczości Hanny Wietrzny, wspomnienie autorstwa Andrzeja Waltera oraz przeprowadzony przez Joannę Bąk wywiad z Anną Kajtochową. Jak pisze o tym wywiadzie Jacek Kajtoch, jest to jedyna wypowiedź Hanki na tematy artystyczne, filozoficzne i społeczne. Do tego tekstu powrócimy wkrótce. * Anna Kajtochowa: Jubileusz Hanny Wietrzny // Literat Krakowski : pismo Krakowskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. - Nr 3-4 (2010/2011) s. 182-189 Andrzej Walter: Hania. - S. 212-214 Anna Kajtochowa: Wywiad z Anną Kajtochową / [rozm.] Joanna Bąk. - S. 235-246 Grzegorz Gniady o Matce Poetów
Grzegorz jest pewnego rodzaju efemerycznym „zjawiskiem” na mapie literackiego Krakowa. Widuje się go na wielu wieczorach poezji. Zmierzwiony włos, na piersi zawieszony obrazek pięknej kobiety, zbuntowane spojrzenie – słowem, już przy pierwszym kontakcie odczuwamy, że chadza swoimi ścieżkami. [...] Poezja Grzegorza Gniadego jest ważna. Ogarnia cały świat klamrą niepokoju o jego los, zatracane zasady, sprzedawane wartości. To świat nie tylko naszego podwórka. To nawet nie tylko świat naszego kraju czy naszej europejskiej – niby lepszej – cywilizacji. To świat pełny całego świata - pisze o nim Andrzej Walter. Debiutancki tom Grzegorza Gniadego nosi tytuł "Wilczy Bilet", ukazał się w końcu 2011 r. Pomieszczony tam, dedykowany Annie Kajtochowej wiersz "Matka Poetów" prezentujemy tutaj >>>>Dedykowane Poetce...
W almanachu "Pożegnanie Lata Pisarzy i Artystów 2011" znalazło się kilka utworów dedykowanych Annie Kajtochowej. Ich autorami są: Józef Janczewski ("Śmierć iskry"), Piotr Oprzędek ("Po prostu") i Justyna Trembecka ("Ostatnie warsztaty poetyckie").Wiersze prezentujemy tutaj >>>> Ósma strona świata
W wydanej z okazji VIII Festiwalu Poezji "Poeci bez granic" antologii pojawiły się trzy, znane już wcześniej, utwory poświęcone Annie Kajtochowej: Andrzeja Bartyńskiego "Ponad czasem" (s.12) i Andrzeja Waltera "Parasol", "Suszone poziomki", "Pogrzeb" (s. 114-166)*Ósma strona świata : VIII Międzynarodowy Festiwal Poezji w Polanicy Zdroju Poeci Bez Granic / red. i wybór tekstów Kazimierz Burnat ; wstęp Andrzej Bartyński. - Wrocław ; Polanica Zdrój : Eurosystem, 2011. - 140 s. O Annie Kajtochowej na VIII Festiwalu Poezji "Poeci bez granic" w Polanicy Zdroju. Spotkanie spotkanie poświęcone pamięci Anny Kajtochowej i Ireneusza Morawskiego odbyło się 17 listopada 2011 r. w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Polanicy Zdroju. ![]() ![]() HANIA Siodłaliśmy te wiersze jak dzikie konie. Czasem wierzgały, niczym młode źrebaki - niechętne ujarzmiane. Czasem, po kolejnej próbie, łagodniały pokonane, by galopować potem płynnie: nowym wersem, trafniejszą metaforą i celniejszą puentą. Kiedy siadaliśmy nad wierszem wszystko łagodniało. W przestrzeń Waszego domu na Barskiej wkraczała Poezja. Czasem kładła się na łóżku pod oknem, często obserwowała nas z góry, z jakiegoś sobie znanego nieba, a czasem kładła łokcie na stole i zamyślona patrzyła na książki. Była zawsze. Wygładzała kanty mebli, powierzchnię papieru i nasze splątane myśli. Pojawiała się tak, jak prawdopodobnie wchodził do zamkniętych pomieszczeń, gdzie gromadzili się uczniowie - nasz Zbawiciel. Nagle. Bez zapowiedzi, choć gdzieś tam, na brzegu Nadziei, wyczekiwany… Hania dostawała tych wierszy tysiące. Na półkach zalegały całe stosy, które każdy znosił Matce Poetów z prośbą o pomoc, o radę, o szlif, o … dobre słowo… Hania pod skorupą każdego wiersza dostrzegała człowieka. Jednym spojrzeniem prześwietlała całokształt czyjegoś jestestwa. Jakimś cudem wiedziała o tym kimś więcej niż on sam o sobie. Ponadzmysłową intuicją wchodziła w podmiot liryczny. Miała moc odczytywania, tych często nieporadnych krzyków o miłość, mocą tej miłości właśnie. To wyjątkowe spojrzenie łączyło Mistrzynię i ucznia. Stwarzała wyjątkową relację. Rozumiała …. – tak najpełniej, bez pytań - rozumiała coś, czego nikt nigdy nie potrafił zrozumieć. Mogliśmy ten sam wiersz widzieć od nowa. Chłonąć go myślami, które go stworzyły, a jednocześnie rzeźbić jego formę ku formie idealnej… ku nieuchwytnej prawdzie poezji. Wtedy zalegała cisza. Nawet kolekcja słoni na półkach z zainteresowaniem śledziła nasze poczynania. Kolejny wiersz, kolejne godziny. Przedzieraliśmy się przez las wspomnień, chaszcze doznań, przez golgotę życia. Już, już chwytaliśmy właściwą formę, a ona się oddalała. Cóż to był za upór. Co za wytrwałość. Siodłaliśmy te wiersze jak dzikie konie. Czasem wierzgały, niczym młode źrebaki - niechętne ujarzmiane. Czasem, po kolejnej próbie, łagodniały pokonane, by galopować potem płynnie: nowym wersem, trafniejszą metaforą i celniejszą puentą. Hania, Mistrzyni, była cierpliwa, wnikliwa, delikatna, i była też, kiedy trzeba, stanowcza. Była w tych chwilach wszystkim dla wszystkich i przez wszystkich. Była psychologiem, spowiednikiem, terapeutką … była … matką. Matką poezji i poety. Liter i słów. Snu i jawy. Tego w zasadzie nie da się opisać, można tylko (jak nieudolnie to czynię) próbować. Hania nie tylko pracowała z poetą. Hania tworzyła nietypową, ścisłą więź – potem już nierozerwalną – która kreowała nowe światy i przestrzenie poezji z materiału – z takiej pierwociny, częstokroć bardzo wartościowej, której wspólne z uczniem nadawała inny wymiar. Uczyła nas chodzić. Kiedy raczkowaliśmy już wiedziała, dokąd chcemy iść. Podawała ciepłą dłoń i prowadziła w te rajskie ogrody. Z czasem już tylko podziwiała kreację tych naszych prywatnych ogrodów, w których czuła się jak u siebie. Bo była u siebie. Wiedziała to i motywowała dalej, do kolejnych wysiłków, następnych wersów, nowych doznań, uczuć, do całej tej głębi poetyckiej przygody. Tak, właśnie tak. Hania widziała w literaturze i poezji przygodę życia. Nieuchwytną i ciepłą, wytrawną nauczycielkę stawania się człowiekiem i godzeniem z uniesieniami i z upadkami. Z godnością przeżywania początków i końców, wraz z tym jednym, jedynym, ostatecznym końcem. Hania wychowywała poetę do bycia poetą. Do mądrego uniesienia tego wyzwania losu, do zaakceptowania i do odpowiedzialności. Do przyjęcia przeznaczenia bez grymasów, bez wyrzutów… z odwagą i rozwagą, a jednocześnie z pokorą. Hania nazywała. Stwarzała. Rozszarpywała Nicość, a ta, kiedy zostawała nazwana, pęczniała, by wilgoć życia pozwalała jej pęknąć, zakiełkować i wzrosnąć. Hania wtedy wiedziała, że doszliśmy do fazy pielęgnacji. Jej rady, jej mądrość, jej słowa - pomagały żyć, pisać … godzić ogień z wodą. Uczyła nas oddychać. Tak wyglądała praca z wielką poetką. Tak wyglądała z Nią przyjaźń. Takie tworzyły się relacje. Hania była Człowiekiem. Człowiekiem w pełni człowieczeństwa rozpoczynanego w tym określeniu zawsze wielkim „C”. Choć nigdy nie lubiła w wierszu wielkich liter. Była Człowiekiem, który żył dla innych. Drogowskazem, który już zawsze – dla chcących – elastycznie wskaże drogę, którą należy podążać na szlakach poezji. 15 XI 2011, Gliwice. Andrzej Walter* *Tekst wygłoszony w trakcie festiwalu podczas prezentacji postaci Poetki. List - relacja z festiwalu autorstwa Jacka Kajtocha i Andrzeja Waltera >>>> 4 grudnia 2011 Z okazji XXII Najazdu Poetów Na Zamek Piastów Śląskich i krakowskich XXVI Zaduszków Poetów ukazała się antologia ""Wspólnota Poezji". Znajdujemy w niej wiersz Bożeny Boby-Dygi* dedykowany Hani Kajtochowej, przyjaciółce młodych poetów. Jacek Kajtoch pisze: wiersz przyjąłem niezwykle poruszony, ponieważ ma on charakter poetyckiego dokumentu. Tak wyglądały ostatnie dni. ![]() ![]() ![]() * Wspólnota poezji / [red. Jacek Lubart-Krzysica]. Kraków : Oficyna Konfraterni Poetów : Wydaw. i Drukarnia Towarzystwa Słowaków w Polsce, 2011. S. 13: Miejscowe trzęsienie ziemi / Bożena Boba-Dyga S. 44: *** [inc. ulotnośc wiatru] / Anna Kajtochowa W sali kominkowej oleskiego Miejskiego Domu Kultury w Oleśnie 2 grudnia 2011 r. odbyło się spotkanie z poezją Czesława Miłosza, Wisławy Szymborskiej i Anny Kajtochowej. Gośćmi spotkania byli: kluczborska poetka Agnieszka Chrobot i młody wykonawca poezji śpiewanej Kacper Kubiak. Zorganizowała oleska Rada Seniorów. 6 listopada 2011
Tłumaczenia ukazały się w V tomie "Translatologica Ostraviensia", a autorka ich jest zamieszkała w Czeskim Cieszynie Lucyna Przeczek-Waszkowa. Tłumaczka jest autorką tomików poetyckich "Bunt włosów" i "Cztery pory miłości". Oba te tomiki ukazały się też w tłumaczeniach na język czeski. Wiersze są tutaj >>>> 27 października 2011 (Więcej >>>> ) 24 października 2011 Maria Kantor w tomie "Odcisk koronki" >>>> 24 października 2011 *Zmarła Anna Kajtochowa. Miesięcznik 2011 nr 4-5 s. 111-122 20 października 2011 25 września 2011 Przegląd dotyczących Anny Kajtochowej publikacji z ostatnich kilku miesięcy ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() 19 marca 2011 zmarła Anna Kajtochowa, publicystka i redaktorka, poetka i powieściopisarka, ale także ktoś o wielkim osobistym uroku, ktoś kto przez długie lata „matkował" wielu adeptom literatury. To właśnie poetka nazywana przez przyjaciół Hanią była ostateczną instancją, do której zwracali się po porady licealiści i gimnazjaliści, wszyscy młodzi ludzie próbujący pisać. A Hania dla każdego znajdowała czas. Bezinteresownie doradzała, poprawiała, dodawała wiary, pisała też wstępy do książek młodych autorów, obdarzała ich recenzjami. Pisząc o Hani trudno nie wspomnieć o Jacku Kajtochu (ur. 1933), jej mężu, znanym i cenionym krytyku literackim, organizatorze życia literackiego, nauczycielu akademickim, redaktorze i antologiście, znawcy m.in. twórczości Kraszewskiego, człowieku wielu pasji, o jasnych wyrazistych poglądach. Tworzyli przez dziesiątki lat w środowisku artystycznym Krakowa wzorcowe małżeństwo literackie. Dwoje twórczych ludzi, których największą pasją była kultura i sztuka, jej tworzenie, ale i propagowanie. Trudno sobie wyobrazić, by bywali gdzieś oddzielnie. Zawsze razem, zawsze pod rękę, w wielkiej zgodzie i przyjaźni. Andrzej Dębkowski trafnie napisał: „Wraz z odejściem Ani skończyła się pewna epoka. Nie będzie już Ani, nie będzie Kajtochów, nie będzie wspaniałych wspomnień, nie będzie tej atmosfery tajemniczości i jakiegoś wyjątkowego nastroju, który zawsze powodował, że po powrocie do domu, czuło się jeszcze jakieś dziwne podniecenie, emocję, wielką chęć pisania". Jestem dumny, że znałem Ją i należałem do grona Jej znajomych. Spotykaliśmy się w Polanicy Zdroju i Warszawie, dzwoniliśmy do siebie, zachowuję także „liściki", które mi przesyłała. [...] ![]()
21 września 2011
Swoją nową książkę "Punkt rzeczy znalezionych" Andrzej Walter zadedykował Annie i Jackowi Kajtochom.
Haniu...Więcej na temat książki >>>> 15 września 2011 ![]() Zmarła w Szpitalu Uniwersyteckim przy ul. Skawińskiej. Rak kości w ciągu trzech tygodni wyciszył niezwykłą wolę życia i ogrom problemów poetyckich. Byłam u Pani Ani na osiem godzin przed śmiercią. Była już pogrążona w śpiączce. Na pożegnanie dotknęłam jej dłoni - cieplej, przyjaznej, otwartej - jakby na pióro i nowe poetyckie wyzwania. Anna Kajtochowa była poetką, powieściopisarką, publicystką i edytorką. Pochodziła z Brzozowa na Podkarpaciu, jednak większą cześć życia spędziła w Krakowie, mieszkała na Dębnikach. Studiowała dziennikarstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracowała min. w redakcjach „Gazety Krakowskiej" i „Studenta". Zadebiutowała w 1982 r. powieścią „Babcia" i zbiorem poetyckim „Sytuacje" (1983). Od tego czasu opublikowała 22 książki m.in.: „Krawędź" (1986), „Tabliczka dawno roztrzaskanej prawdy" (1998), „Nie jestem biegła w tajemnicach duchów" (2000), „Rosa Przedświtu" (2007), „Świetliki" (2008). Jej wiersze są tłumaczone na języki europejskie i arabski. W1997r. ukazała się autoryzowana biografia poetki „Wędrówki o świcie: opowieść o Annie Kajtochowej" autorstwa Eryka Ostrowskiego. W Krakowie była nazywana powszechnie „Matką Poetów", ponieważ promowała twórczość młodych W Śródmiejskim Ośrodku Kultury prowadziła warsztaty poetyckie z grupą „Każdy", która wypromowała wielu, uznanych już, krakowskich poetów. Ponadto opracowała, opatrzyła przedmową lub posłowiem kilkadziesiąt książek, głównie poetyckich Od 1984 r. należała do Związku Literatów Polskich Była honorową członkinią Polish American Poets Academy (USA). Prezydent miasta Krakowa za szczególne zasługi dla krakowian i miasta uhonorował ją medalem Honoris Gratia. Panią Annę poznałam późno - dopiero w 2009 roku w czasie naszej wspólnej pracy nad tomikiem poetyckim „Podgórskie klimaty". Pięćdziesięcioro poetów i ok. stu pięćdziesięciu wierszy. Mnóstwo pracy i niezwykła przygoda poetycka, którą zawdzięczam Pani Ani i jej mężowi dr. Jackowi Kajtochowi. Godziny, dni, tygodnie spędzone w mieszkaniu Państwa Kajto-chów były dla mnie ogromną lekcją warsztatowej rzetelności i dużą porcją rodzinnego ciepła. Zostałam wówczas przez Państwa Kajtochów uwnuczkowiona. Anna Kąjtochowa uczestniczyła także w promocji tomiku. Przygotowała informację o „Podgórskich klimatach", wygłosiła tekst w czasie pierwszego wieczoru promocyjnego, który odbył się 18 grudnia2009 r. w Rynku Podgórskim. Planowałyśmy 2. edycję tomiku rozszerzoną nie tylko o innych współczesnych poetów, ale także o nieżyjących już autorów związanych z Podgórzem. Może kiedyś ten wspólny zamysł zrealizuję... Na wieczorze poetyckim Anny Kajtochowej, prowadzonym przez Jacka Sojana w kawiarni „Cieplarnia", zostałam poproszona przez bohaterkę wieczoru o przeczytanie swojego ulubionego wiersza. Byłam do tego zadania przygotowana połowicznie - miałam swój ulubiony wiersz, ale nie miałam tekstu. W książkach siedzących obok poetów także nie mogłam go odnaleźć. Dlatego chcę przeczytać go teraz. Bezgłośnie. To najlepszy dla niego czas. BEATA ANNA SYMOŁON 10 kwietnia 2011 Anna Kapusta pisze: Przesyłam ostatnią książkę zredagowaną przez moją wieloletnią redaktorkę Annę Kajtochową. Pani Annie bardzo zależało na jej wydaniu, co się właśnie stało kilka dni temu. Wierzę, że lektura sprawi radość Czytelnikom. Dzięki autorce czytanie możemy ułatwić, bo mamy książkę w wersji elektronicznej - poniżej linki (choć oczywiście księgolubom nie zastąpi to książki prawdziwej, więc papierowej; ta, po staremu, w księgarni). Czym są "Listy do skały"? Maria Wojciechowska we wstępie pisze: Zbiór 31 zaskakujących i niekonwencjonalnych „pytajników”. Po jednym na każdy z zabieganych dni miesiąca. "Listy do skały" stają się rodzajem codziennej, systematycznej medytacji o przemianie.
*Anna Kapusta urodziła się 29 grudnia 1982 r. w Krakowie. Antropolożka społeczna i literaturoznawczyni (w zakresie antropologii literatury). Doktorantka w Zakładzie Antropologii Społecznej Instytutu Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Absolwentka: Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego (2007), Filologii Polskiej (specjalności komparatystycznej) Uniwersytetu Jagiellońskiego (2006), Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego (2007) oraz Podyplomowych Studiów z Zakresu Gender (2007) w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autorka monografii "Mitologie twarzy. Cyprian Norwid i Stanisław Wyspiański – próba komparatystyki mitu" (2007) i "Od rytuału do mitu? Teatr Śmierci Tadeusza Kantora jako fakt antropologiczny" (2011), autorka koncepcji merytorycznej i współredaktorka monografii "Kultura i rozpacz. Analizy ekspresji rozpaczy w tekstach kultury" (2009), współredaktorka "Rocznika Mitoznawczego. Studiów Międzywydziałowej Grupy Badań nad Mitem "(2006, 2008). Opublikowała książki literackie: "Biały ptak" (2003), "Kobiety mistrza" (2006), "Znaki życia" (2008), "Pisać rzęsą poemat" (2009), "Nie jestem poetką" (2009), "AnKa. Sennik byłej poetki" (2010), "Imbiry" (2010) oraz "Listy do skały" (2011) W nowej książce Katarzyny Barbary Rodziewicz wiersz "sygnalizacja świetlna" >>>> W tomie "Jeszcze sen" Stanisława Grabowskiego wiersz "Redaktor zasugerował mi" >>>> W 17. numerze czasopisma "Hybryda" prof. Ignacy St. Fiut: Kajtochowa jest mistrzynią wszelkich form liryzmu, choć oszczędna w słowach i unikająca barokowych metafor, prostotą wersyfikacyjną jest w stanie poruszyć najgłębsze pokłady uczuć i wyobraźni człowieka >>>> 6 kwietnia 2011 "A csend visszhangjai. Lengel költők a XX. és XXI. sázad fordulóján" - antologia polskiej poezji w wyborze i tłumaczeniach Gézy Cséby. W książce pomieszczono wiersze "Męstwo", *** [inc. Najgłośniej mówi milczenie] i *** [inc. ujrzeć głęboki śnieg], "Odchodzącej" Więcej na temat tej antologii tutaj >>>> Szósty Karnawał odbył się 5 marca w krakowskim Klubie Kultury Mydlniki. Obok miniaturka (można kliknąć) bardzo ładnej okładki almanachu zaprojektowanej przez Grażynę Bilik. Olesno Info nr 10, 31 III 2011 - Pożegnanie poetki (o wieczorze poetycko-muzycznym w OBP) i Poetka rozmowy - tekst aut. Antoniego Bojanowskiego. Oleski Telegraf nr 510, 2-15 IV 2011 - Zmarła Anna Kajtochowa (o poetce), Wspominali poetkę (o wieczorze poetycko-muzycznym w OBP) i Wspomnienie autorstwa Marii Mitrengi. 4 kwietnia 2011 ![]() W kwietniowym numerze miesięcznika ponadto tekst Anny Kajtochowej "Ile bajki tyle prawdy" (o nowej książce Ewy Mazur) 3 kwietnia 2011 Prowadzenie: Magdalena Węgrzynowicz-Plichta i Eryk Ostrowski, oprawa muzyczna: Dorota Kochanowicz. Multimedialny pokaz fotografii: Andrzej Walter. Wiersze Poetki czyta Bożena Adamek 28 marca 2011 Pogrzeb Anny Kajtochowej odbył się w poniedziałek, 28 marca 2011 r. na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Beata Anna Symołon: Pogrzeb Anny Kajtochowej (pogorze.pl) >>>
Anna Kajtochowa zmarła w Krakowie, 19 marca 2011 r. Magdalena Węgrzynowicz-Plichta: Wspomnienie o Annie Kajtochowej (literatura.waw.pl) >>>> Wspomnienie o Annie Kajtochowej Zygmunta Dmochowskiego (wloclawskie24.pl) >>>> Andrzej Dębkowski: Zmarła Anna Kajtochowa >>>> Nie żyje Anna Kajtochowa - temat na forum e-literaci.pl >>>> Odeszłaś, ale... Temat na forum Serwis poetycki - Interkl@asa >>>> Barbara Mazurkiewicz: Wiersz Annie Kajtochowej (e-literaci.pl) >>>> Wspomnienie Magdaleny Węgrzynowicz-Plichty >>>> Tomasz Stokowski: Anna Kajtochowa - in memoriam >>>> Wspomnienie Beaty Anny Symołon >>>> Wspomnienie Leszka Żulińskiego >>>> Odeszła Anna Kajtochowa >>>> Zmarła poetka Anna Kajtochowa (NTO) >>>> Wiersze i próby literackie opublikowane na wieść o śmierci Poetki >>>>>
10 marca 2011 r.ŚWIATOWY DZIEŃ POEZJI 2011 w Oleskiej Bibliotece Publicznej: "Czymżeż poezja....?". Wieczór poetycko-muzyczny z wierszami Anny Kajtochowej. 22 marca (wtorek), godz. 17.30 (czytelnia). Informacja na stronie OBP >>>> ... i na portalu Strefa Imprez >>>> Strona główna STRONA W SIECI OD WRZEŚNIA 2000 R. © 2000-2012 the heirs of Anna Kajtochowa, Antoni Bojanowski, Grzegorz Stanosek, Eryk Ostrowski Miejsce na serwerze udostępnia Urząd Miejski w Oleśnie. Subdomeną administruje Oleska Biblioteka Publiczna. |